|
Mijn ervaring met het Iberische ras: "Marteno"
Door: Arend Kruiver
Sinds 28 Maart 1998 ben ik in het bezit gekomen van dit Ras door bemiddeling van Ronald v/d Mark en Huub Vermeu1en. Van Huub heb ik 1 doffer (donkergrijs witslag) en 1 duivin (bruin-zilver) en met tafeltjesavond 1998 kreeg ik een gehamerd, zwartgebande blauwe duivin van Huub mee.
Deze 3 duiven zijn de stamduiven van mijn hok. Van Ben van Ockenburg heb ik zijn blauw- schimmel duivin te leen gehad.
Alles zuiver Marteno.
Vandaag de dag bezit ik 10 doffers en 6 duiven.
Elk jaar kweek ik er l of 2 doffers bij.
Dit jaar houd ik voor mijzelf 2 doffers en 2 duiven, wat ik meer kweek en waar een liefhebber wat aan heeft gaat weg tegen een onkostenvergoeding met een bedrag van 7 gulden en 50 centen of 3 Euro.
Dan zult u zeggen: "Dat is niet veel voor een duif “.
Dan kan ik u vertellen dat dit juist is, maar ik kan u verzekeren dat de duiven met liefde en plezier gehouden worden.
Gezondheid en hygiëne zijn voor mij van het hoogste belang.
Vandaar dan ook deze "onkostenvergoeding", vanwege het inenten, voer en de ringen voor de duiven. Ik vind het geweldig als een duif van mij terecht komt bij een nieuwe eigenaar die, net als ik, ook een geweldige interesse en liefde voor dit duivenras "Marteno" heeft.
Aanstaande vrijdag komt een liefhebber uit Lange Dijk, Johan Wolters (ook lid van de S.I.S.), 2 jongen ophalen.
En ik mag wel zeggen dat het pracht jongen zijn, te weten: 1 Bruin-Bont (doffer) en 1 Bruin (duif), 2 uit één nest.
Ik ben er zeer trots op. 
En om mijn liefde voor de duiven nog eens te benadrukken krijgen mijn duiven natuurlijk allemaal een stamnaam in het Spaans en deze namen zijn dan ook keurig op hun broedvak vermeld.
Hun stamboom houd ik precies bij, ik weet alle plus- en minpunten van mijn duiven. Zij hebben allemaal hun eigen karakters.
Uiteraard horen duiven niet alleen thuis in een duivenhok maar ook in het luchtruim. Het is werkelijk fantastisch om de "Marteno" te zien vliegen.
Ik zal u vertellen waarom het zo mooi is om deze prachtige duiven door de lucht te zien vliegen en kan ik u gelijk uitleggen waarom ik een voorliefde heb voor de "Marteno".
Voor de show hoef je geen Marteno's te houden, daar zijn andere rassen uitermate geschikt voor, bijv. de Gaditano's.
Een Marteno toont zich niet in een kooi maar wel op het hok en vooral in de lucht. Het zijn ware acrobaten, zo behendig als zij zijn in de lucht met hun holle staart.
U zou ze kunnen vergelijken met een F-16 straaljager. Een F-16 heeft namelijk ook zo'n staart. En net als de F-16 is de Marteno enorm behendig.
Tijdens het vliegen houden zij alles in de gaten, het hok en al het andere in de lucht. Hun kopjes gaan maar heen en weer en die staart,
daar roeren en sturen zij mee als geen andere duif en dat maakt hen zo aantrekkelijk bij mij.
Als zij met hun drieën los zij dan vliegen ze niet als postduiven bij elkaar, nee, zij verspreiden zich maar houden elkaar wel in de gaten.
Meestal laat ik ze één voor één trainen.
De één vliegt een half uur aan één stuk, de ander neemt een tussenstop van 5 tellen. Mijn beste vliegdoffer " Alfredo", een zwart-witslag doffer met goed ontwikkeld kropvel en veel temperament vliegt 1 uur achter elkaar en is beslist géén 'schoolrijer' of 'doodvlieger'.
Nee, deze kropper gaat hoog en ver en maar zoeken naar een verdwaalde postduivenjong.
Als ze er één hebben gevonden dan rusten zij niet eerder of deze duif moet op het hok landen.
De Marteno altijd het eerst.
Is dit duifje eenmaal binnen, dan geef ik dit jonge duifje een paar dagen goed te eten en drinken en dan laat ik het weer los en dan vind het duifje z'n hok wel weer.
Komt hij terug op het hok dan raadpleeg ik het Ringen Boekje en zoek ik kontakt op met de eigenaar.
De Marteno blijft altijd vóór bij het naar huis brengen van z'n jong.
Een postduif is veel sneller maar een Marteno is slimmer en behendiger.
Marteno' s vliegen uitstekend bij harde wind.
Windkracht 7 gaat nog maar bij 8 of meer, mist en sneeuw dan gaan zij niet naar buiten.
Bij windkracht 7 vliegen zij in een stijgende lijn tegen de wind op en dan zeilen met de wind mee.
Een pracht gezicht.
Elke dag geniet ik van mijn Marteno's.
In de zomermaanden geniet ik van mijn doffers en de jongen met de nestduiven samen.
In de winter, als het weer het toelaat, dan gaan 8 van mijn duivinnen, die allemaal tegelijk los gaan, 3 rondjes vliegen en komen dan op het hok en gaan koeren.
Het lijken wel doffers en roets weg en dat gaat wel een uur zo door.
Doffers gaan ook allen gelijk.
Meestal splits ik ze in 2 ploegjes, dan geniet ik langer. Iedere ploeg gaat dan 20 tot 30 minuten vliegen.
In het informatieblad van oktober 1996 staat een lijst van verschillende Iberische rassen met hun gedragingen. De Marteno staat daar niet bij, want die was nog niet bekend.
Even een rapportje ter verduidelijking:
Vliegen: 10.
Vangen: Uitstekend
Bij mij alleen verdwaalde postduifjongen, andere duiven vliegen hier niet, het is hier namelijk géén Den Haag.
Karakter: zeer sterk.
Hokwerk: Zij doen heel veel om een postduivenjong of een verdwaalde vluchtduif binnen te krijgen.
Mentaliteit: Levendig, zij zijn druk, gezellig, aangenaam en zeer vitaal en ook zeer betrouwbaar.
Hun eigen jongen groot brengen doen zij precies zo als postduiven, namelijk: uitstekend.
Als ik met jongen van 24 dagen bij de dierenarts (Dr. Schut) kom om te enten, krijg ik altijd een compliment: "wat zijn ze weer mooi".
Wat het enten betreft:
Ik laat jongen van 24 dagen oud enten tegen "Para-Mixo" en "Para- Tyfis", ook al zijn ze voor een ander, want jonge duiven zijn zeer kwetsbaar als ze voor het eerst buiten komen.
Mijn opvatting is: Laat ze elk jaar enten tegen Para-Mixo.
Wat ik nog even kwijt wil is het volgende, laat je niet door liefhebbers beïnvloeden maar kies je eigen plan.
Ondervindt je eigen ervaring met de Marteno.
Vraag Dhr. Daan Knuttel uit Breda.
Wat deze liefhebber doet raakt het ongelooflijke.
Hij neemt zijn Marteno' s mee naar Frankrijk op vakantie en laat ze daar vliegen.
Hij geniet dubbel op vakantie en thuis in Breda.
Je kunt alle kanten op met de Marteno.
Dit Iberische ras is niet erkent bij de N.B.S. Mij persoonlijk raakt het niet. Tentoonstelling geef ik niks om, dit gaat altijd ten koste van het vliegen.
Mooi en goed gaat zelden samen.
En van kleur trek ik mij ook niet zoveel aan. Bruin is bruin, blauw is blauw.
Of ze nu een verkeerde kleur snavel, teen of oog hebben, mij raakt het niet.
Vliegen, daar selecteer ik op en daar geniet ik van. 
Huub, bedankt voor de vele uren van genot van jouw duiven.
De eerstvolgende zwartbonte doffer is voor jou en denk erom: het word een mooie hoor!
Wat de toekomst betreft.
Nu zitten er 6 nestkoppels. 5 koppels zitten te broeden, ook zitten er nog 4 weduwnaars waar ik mee vlieg.
Dit jaar kweek ik er 2 doffers bij.
Een blauwe en een zwartbonte, welke zowat klaar zijn.
Dan heb ik eind dit jaar 12 stuks en ik kweek 3 duivinnen bij, waarvan er 2 vliegen en 1 zowat klaar is.
Dan kom ik op totaal van 8 duivinnen. 1 jonge duivin loopt al met een doffer.
Deze duivin is in begin Januari geboren.
Elk jaar kweek ik er 1 of 2 doffers bij.
Net zolang totdat ik op een totaal van 18 doffers zit.
Duivinnen zijn voor mij minder van belang.
Er zijn nu 8 duivinnen en dat blijft zo.
Hoe ouder de duivin des te minder problemen.
Wanneer ik teveel doffers krijg voor s’ochtends dan ga ik ze splitsen in 2 ploegen.
Voor 's ochtends 8 nestkoppels met een paar jongen die dan gelijk uitvliegen met de nestduiven.
Ik begin te trainen met 5 doffers. ' s Ochtends begin ik om half acht en ben dan klaar om een uur of elf.
's Middags heb ik maar 1 doffer voor de middag ploeg, maar dat zijn er in 2002 meer, totdat ik er 5 heb voor de middag ploeg.
In de zomer begin ik om 16.00 uur tot 18.00 uur.
's Winters gaan de doffers meestal in 2 ploegjes naar buiten.
Maar dit heb dit al vermeld.
Wat het voer betreft geef ik "Witte Molen Vliegtop 2000" met alles erin.
In dit voer zit 3 soorten Maïs.
Het is niet goedkoop, maar prima kweek en vliegvoer .
Als je ziet hoe zo'n jonge Marteno van 4 weken de maïs eet dan geniet je gewoon. Maïs is het beste wat je een duif kunt voeren.
|
