De liefde voor dit mooie ras begon op een mooie zomerzondag op de til bij Aad Boeters. Daar was ik samen met een paar duivenvrienden (jaja die heb ik ook) de loksport aan het bekijken. Plots werd mijn aandacht getrokken door een witte duif die zo krom vloog, dat het wel een banaan leek. Later werd mij duidelijk dat dit mooie ras ook wel ‘banaantjes’ werden genoemd. Ik zeg tegen Aad: ,,kun je die ook binnen halen.’’ Hij haalde alles uit de kast en het lukte hem ook nog. Ik wilde dit duifje graag mee naar Gendringen nemen, want ik was er meteen verliefd op.
