Marcel Fehling, Herman Warmenhoven, Peter Walison, Elliot Dekker, Kitty Martens.

Dag 1.

De reis viel toch tegen, zeker als je om 03.00 uur wordt opgehaald door de taxi. We moesten om 06.30 vliegen. Na een overstap in Barcelona kwamen we om 11.30 uur aan. We werden netjes opgewacht door een jonge dame en heer die ons naar de show brachten.

Daar werden we welkom geheten door onze gastheer Paco Hernando de voorzitter van de ANCPBE. Na een kort praatje werden we voorgesteld aan een aantal keurmeesters, die ons rondleiden door de show.

De vorige dag was er al gekeurd en er werd uitleg gegeven hoe de beoordeling tot stand was gekomen. We hadden natuurlijk veel vragen die werden vertaald door onze tolk Kitty.

Tussendoor werden we uitgenodigd voor een tapas maaltijd in een lokaal restaurantje.

Maar dat lukte natuurlijk niet omdat we van alles wilden weten. Wat opviel was dat de keurmeester een verrijdbare kooi had. Hij stopte hier een duivin in zodat alle doffers en duivinnen in actie kwamen. Ook stopte hij om de beurt een doffer bij de duivin in de kooi om zijn gedrag te beoordelen.

Na de keuring nog wat eten en even naar het flamenco dansen in het hotel gekeken en naar bed.                          

Dag 2. 

Op vrijdag was de officiële opening van de show. Deze werd verricht door de burgemeester zelf, hij mocht het lintje doorknippen.

Intussen wist bijna iedereen dat er een paar gekke Hollanders naar de show waren gekomen. Dus Herman voor de lokale Tv zender geïnterviewd met de lokale Simon van Collum achter de camera. Kitty vertaalde alles probleemloos zodat Herman niet met zijn mond vol tanden stond. Op deze dag werden de winnaars van de show gekozen door de keurmeesters. In Nederland overleggen de heren met elkaar en lopen langs de kooien. Hier gaat het iets anders. Alle nummer één doffers worden in een grote volière gestopt en elke keurmeester mag drie dieren aanwijzen welke ieder één punt krijgen. Degene met de meeste punten word tot winnaar van de show gekozen. Dit gebeurd ook met de duivinnen. De twee winnaars waren beide witte Granadino’s.

We zouden deze dag ook naar een aantal fokkers toe gaan. Na wat heen en weer getelefoneer door Paco konden we op weg. Deze twee fokkers hadden allebei Laudino’s, maar daar waren we ook voor gekomen. De eerste fokker liet zijn dieren niet los maar hield ze in grote hokken en in een aantal volières. Zeer mooie dieren met vooral goede wratontwikkeling. Hierna naar de volgende liefhebber, toch al snel weer driekwartier in de auto.

Deze man liet zijn dieren wel los want we zagen ze al van een afstand vliegen. Ook zeer veel mooie dieren met goede wratontwikkeling en een kort driehoekig lichaam. Bijna alle dieren vertoonden een goede stand, horizontaal en opgericht.Maar het belangrijkste was dat ze ook zeer goed vlogen.

Na een behoorlijke tijd met de eigenaar te hebben gesproken ( te lang namens alle anderen )

Maakten we een nieuwe afspraak voor zondag want het was inmiddels al donker. Na het eten nog even het café ingedoken om de hele dag nog eens door te nemen en daarna te laat naar bed.

Dag 3.

De zaterdag was de grote dag met de meeste mensen. Alle liefhebbers waren aanwezig en werden veel contacten gemaakt.

In een grote volière werden alle rassen één voor één besproken. De nummers één, twee en drie van elk ras en elk geslacht in oud en jong werden besproken. Er werd uitgelegd waarom deze dieren dit predikaat kregen.

Op deze dag zijn we niet op hokbezoek geweest wat wel jammer was. De avond was gereserveerd voor een groot diner waar op zijn minst 350 leden met hun gezin aanwezig waren. Na een goed vijf gangen diner begon de prijsuitreiking van de show. Iedereen die had meegewerkt aan de show werd bedankt met een beeldje van een Spaanse duif. Herman en Kitty werden namens de S.I.S naar voren geroepen om hun beeldje te ontvangen.

Gelukkig zijn we bij de S.I.S. altijd snel klaar want deze uitreiking duurde meer dan een uur.

Om 01.30 uur was het eind in zicht en zijn we nog even naar een bar gegaan tot in de late uurtjes.

Dag 4.

We hadden om tien uur met de liefhebber van het vorige hokbezoek afgesproken. Daar aangekomen werden de dieren losgelaten en konden we ze beter zien vliegen. Natuurlijk allemaal tegelijk maar dat waren ze gewend, want ze vlogen toch heel behoorlijk.

Na een uurtje vonden we het wel genoeg en vroegen we of het mogelijk was om dieren mee naar Nederland te nemen. We wilden graag twee koppels. De prijs viel erg tegen zodat we maar één koppel kochten. Het andere koppel kregen we zo mee.

Deze liefhebber was erg aan zijn dieren gehecht want hij had al laten doorschemeren dat hij liever niets weg wilde doen.

Terug bij de show aangekomen stond Paco op ons te wachten en konden we gelijk naar zijn huis om nog wat Granadino’s uit te zoeken.

Samen met een vriend van Paco namen we nog vier Granadino’s mee en een zes Murcia’s.

We waren Paco erg dankbaar en namen afscheid.

Dag 5.

De laatste dag was alweer aangebroken. Even een gezondheidsverklaring ophalen bij de dierenarts en alle ringnummers noteren. In de plaatselijke dierenwinkel nog een leuke Laudino duivin gekocht en we konden op weg.

Op het vliegveld toch nog een tegenvaller. We moesten apart voor de duiven afrekenen, zo’n € 280 euro. Vorig jaar Herman en Peter maar € 75 euro betaalt!

Dat viel effe tegen, maar ja we konden ze ook achterlaten.

Dit was in een notendop ons reisverslag. We hebben het erg naar ons zin gehad en weer een ervaring rijker.

Mochten er leden zijn die vragen willen stellen omtrent deze reis dan kan je contact op nemen met mij of Herman.

Groeten Marcel Fehling.

Ook namens de rest van ons gezelschap.